Lichttherapie dateert uit de oudheid. De oude Romeinen en Grieken ontdekten de gunstige effecten van zonlicht op het lichaam en de ingebouwde speciale plat dak - solarium voor therapie sessies.
Na deze Hippocrates en middeleeuwse artsen aanbevolen inname zonnebaden voor de behandeling van rachitis, artritis en andere ziekten. Maar de meest complete studie van de biologische effecten van licht en al zijn benden verricht de beroemde Deense arts en wetenschapper Niels Finsen in de 19e eeuw. De wetenschapper merkte op dat het maximale voordeel voor een persoon brengt het blauw (UV) licht.
Indicaties voor fototherapie heeft een grote verscheidenheid. En het licht heeft niet alleen lokaal (op de huid), maar het totale effect. UV lichttherapie gebruikt bij de behandeling van vele huidaandoeningen (seborrhea en acne, lupus en eczeem, dermatitis), trofische zweren, brandwonden, bevriezing, slecht genezende wonden. Naast gynaecologische aandoeningen, ademhalingsziekten en aandoeningen van de gewrichten van stromingen.
Ultraviolette straling is gecontraïndiceerd kanker, tuberculose in een actieve fase, atherosclerose, aandoeningen van de schildklier hyperactiviteit, hypertensie 11-111st., Nierfalen en systemische lupus erythematosus, evenals ernstige vermoeidheid.
Behandeling met licht in het infrarode bereik wordt in aandoeningen van het centrale en perifere zenuwstelsel, bewegingsapparaat, ogen, oren en de inwendige organen. Absolute contra-indicaties voor dergelijke behandeling zijn de kanker en de kans op tuberculose in een actieve vorm, alsook bloedsomloop 11B-111 graden verschillende bloeden.
Afhankelijk van de gamma straling, de afstand tot de bron, de duur van blootstelling aan het gebied van belichting en andere factoren, het licht kan verschillende effecten op de gezondheid. Doorgaans wordt lichttherapie gebruikt kunstmatige lichtbron. Gebruik in behandeling genaamd heliotherapie zonlicht. Zonlicht is een andere reeks van elektromagnetische straling, dus heeft effecten op het menselijk lichaam gemengd.