Afgelopen weekend werd ik wakker in de vroege ochtend in de bus, de volgende van Riga naar Moskou. In de cabine, hakken aan de ene kant, bijna iedereen nog sliep, en alleen vroeg tante rustig gepraat onderling:
- Een lange staande?
- Ja, het is hoog tijd.
Buiten het raam zo stil als hun spraak was regen. Aan beide zijden van de snelweg strekt onbegaanbaar bos. Een wiel van de buschauffeurs tikte een grote moersleutel. Ik viel in slaap nog een uur. Maar zelfs na deze tijd, het landschap en de geluiden om niet veranderd. Om een of andere reden, kon niemand zeggen welk gebied van het land waar we butted. Eet moe van geruchten, en ik besloten om te zetten naar "onze eeuw van hoogwaardige technologie." Google-locator is niet bijzonder aangemoedigd: 350 km van Moskou, de federale snelweg M9, Tver regio. Het dichtstbijzijnde dorp om een uur te gaan. Ik stapte uit de bus te roken en leerde dat slaperige chauffeurs handmatig gezeefd door elk wiel van de bus. Dacht dat vliegen een gladde weg in Rusland sloot met de snelheid van de wielen eraf vallen trok hem dachten dat we moesten een andere auto te vangen en het was aan het liften. Na een reis naar Letland mijn beurs niet zou knie een taxi voor 350 km.
Ik ben klaar met zijn sigaret, tegelijkertijd herinnerend verhalen van zijn vriend lifter die constant achter een aanslag in Europa, en reisde vaak voor dus van Irkoetsk naar St. Petersburg en terug. Tijdens een van zijn reizen ontmoette hij een "noodlottige auto" ergens in de buurt van Voronezh. Zoals gebruikelijk, de bestuurder met mijn vriend praten. Deze laatste vertelde hem over zichzelf, en een uur later gesprekken werd duidelijk dat het besturen van een auto oom van mijn vriend. Hij categorisch verklaard dat nu draagt zijn neef aan zijn gasten naar St. Petersburg, ondanks het feit dat de nieuw neef oorspronkelijk zou gaan naar Irkoetsk. Zulk een wending van de gebeurtenissen, mijn vriend nam het als een teken en nu al op weg om te bezoeken vastgesteld dat binnenkort eindelijk verhuizen naar de noordelijke hoofdstad. En zo gebeurde het. Zijn hele familie enige tijd later verhuisde van Irkoetsk naar St. Petersburg.
Maar in mijn geval noodlottige drivers nodig. Ik moest gewoon naar Moskou levend en zo snel mogelijk te krijgen. Onder de blik van mijn medepassagiers uit de bus, vol sarcasme, ik stond aan de zijlijn en sterk stak haar hand op, steekt zijn duim omhoog. Toegegeven, hun sarcasme gerechtvaardigd was: de auto op dit circuit was een uur op een theelepel, en voor het grootste deel - de wagon. En tegen de achtergrond van een gebroken bus met een bos van passagiers Ik keek niet erg overtuigend. Maar ik moet heel veel geluk zijn. Een paar minuten later, hoorde ik de stem van mijn vriend achter hem, "Kijk, iemand is het omkeren! Je vangt nog steeds de auto. "
Ik opende de deur naar een oude negens, gevraagd of de chauffeur rijdt naar Moskou. Hij zei dat hij op weg was, en toen zag ik zijn gezicht heeft het vertrouwen niet te inspireren. Maar de golf van euforie na het geluk Ik pakte haar tas uit de bus, met onder zijn arm vriend en besloten te vertrouwen op case. Eerste liftende - het is heel spannend, moet ik zeggen. In mijn hoofd een miljoen scenario's rollen als je beroofd, verkracht, in vieren, gemarteld, vraag losgeld, als u per ongeluk bestuurder rammen door een passerende vrachtwagen. Maar, zoals ze zeggen lifters, de bestuurder - is de meest onschuldige ding dat je kan overkomen op de weg. Voornamelijk redt wat hij heeft om een auto te rijden zonder te worden afgeleid voor een lange tijd. In de regel, drivers lifters, gewoon om te zien en te chatten de eentonige reis interessante gesprekspartner te diversifiëren. De ervaring van andere reizigers zei dat vaak op de wegen en Rob al de moeite niet drivers goeds, en kwam plotseling de buurt Gopnik. Nou, ten koste van de verkrachting, dan adviseerde de meisjes heeft men niet in de auto en op de voorbank. Met onze chauffeur gebeurd, waarschijnlijk het minste kwaad - hij viel alleen in slaap achter het stuur. En het moet worden opgemerkt dat elk van ons met mijn vriend niet kon slapen 's nachts in de bus.
Sla de situatie kon alleen koffie of door ons geregeld, medereizigers, entertainment voor de bestuurder. Koffie hij weigerde, mannelijke otnekivayas van zijn eigen zwakheid: "Nee, ik heb niet in slaap vallen. Dus ... Ik denk over iets wat mijn, dat is langzaam knipperen ". Daarom was het nodig om toevlucht de tweede optie. En wat ze niet praten met de bestuurder uit de slaap af te leiden? En dan, wat staat te liften zonder interviews, weg fabels en allerlei verhalen! In de zogenaamde Academie van gratis reizen, dit soort school lifters (ja, ze hebben zelfs nog meer scholen!), Er is een basisregel. Liften - het is niet een freebie, niet extreem en niet een sport, het is een wetenschap en een manier van leren over de wereld, onder meer door de man, die zijn overeengekomen om u te gooien. En deze regel is ingebed veel zin. Elke spraakzaam bestuurder - deze bloemlezing van verhalen elke dag, deze gids niet alleen op het platteland, maar misschien zelfs voor het leven. Als iemand die u de eerste en laatste keer kan zien in zijn leven, hij kan, bijvoorbeeld, om te praten, om emoties te delen. Drivers meestal - mensen ongenuanceerd en responsief.
We niet uitstorten hun ziel, maar onze chauffeur leek te zijn vergeten over de droom. Hij zeker steken de vinger aan weerszijden van de auto over het feit dat in deze of die plaats voorheen. Hij grijnsde Superman sprak over onstuimige 90-s op de weg en over hoe hij vocht met hun wetteloosheid, het beroven van dronken bestuurders polfurgona sprot en documenten (om het te leren). Hij vertelde een verbazingwekkend verhaal over de kracht piramide, iemand ooit gebouwd Novorizhskoye snelweg, die in de meest strenge vorst geen water bevriezen, en naar de straat het is bedekt met ijs korst te voeren. Thuis kwam ik erachter dat deze piramide Hunger, vernoemd naar de man die het op te zetten. Het is een soort van pseudo-wetenschappelijke, water doet echt niets, maar legendes zijn ver in de natie gegaan.
Nam ons mee naar Moskou, de eigenaar van negen van harte afscheid van ons en wenste ons allemaal goed. Ik gingerly gaf hem wat geld, zeggen ze, is je voor benzine en dank u zeer. Schuchter, want aan de ene kant, ik was vol ijver om de persoon te bedanken is duidelijk niet de rijken, die gered. Aan de andere kant, ik wist dat hier Rush deze papieren met water markeert alle romantiek liften zijn hele principe, de essentie en corrumpeert zo onzelfzuchtig persoon. Wie weet, misschien de volgende keer zal hij niet akkoord gaat met de kinderen gevangen in een moeilijke situatie voor een reden op te heffen, te zeggen: "Ik ben hier om dit veel te betalen, en je profiteurs Damn! "In ieder geval, deze reis bleek dat de wereld niet zonder goede mensen.
Bij aankomst, raakte ik geïnteresseerd in het onderwerp van de liftende en, tot zijn verbazing, vond dat mensen over de hele wereld, niet alleen om te reizen op die manier, maar brengt de hele wereld expeditie liftend en kampioenschappen te regelen. En ze kunnen ook deelnemen. De beroemdste scholen in Rusland - St. Petersburg League van liften eerder vermeld Academie van Free Travel (het produceert, door de manier, vele fascinerende boeken over liften) en de School van Moskou Autostop onder leiding van de beroemde reiziger Valery Shanin, maakte zijn eerste omvaart in slechts $ 280. De volledige lijst van deze scholen is hier te vinden.
Liftend - werkgelegenheid spannend, riskant en, eerlijk gezegd, verslavend. Dromen, laten we zeggen, evrotripe stoppen met het leven in de hete hoofden wanhopige reizigers, maar weinigen van hen worden opgelost op zo'n avontuur. Iemand schrikt de harde manier (en het is echt niet makkelijk), de kans op onaangename avonturen, moeilijkheden met grensovergangen en ga zo maar door. Maar alleen degenen die een risico lopen, drink deze cocktail kiekjes van de weg stof, verhalen van de bestuurder, casual dating, onbekende plaatsen en spuiten leven. Het verandert de locatie van alle standpunten, verschanst in bepaalde gebieden van je universum, ontdekt hij de echte werkelijkheid. En ik weet niet over u, maar op een dag zal ik mezelf dwingen om een rugzak te verzamelen, slaapzak die eraan verbonden zijn, neem een vriend (verkrachting, heb ik nog steeds bang) en gaan op de weg, houdt zijn duim als een symbool van grote avonturen die wachten in de weg van een vreemdeling.