Roem en succes is niet meteen gevonden hun toekomst huisdier. "Jongeman, doen in het leven dan iets, maar probeer nooit een kostuum ontwerper te worden. Je zal niet slagen "- met deze woorden wat Carolina, de eigenaar van de toen bekende modehuis, creatie Erte gooide in de prullenbak. Een eeuw later, de naam van de dame herinnerde alleen vanwege de absurditeit van de zinsnede. De eerste om te geloven in het genie van de toekomst "Ridder van Art Deco" legendarische Pot Poiret. Hij was het die de shirting uitgesneden jurken, bedacht vandaag modieus, en hij heeft in de mode kimono bracht, noemde hem 'de man die de vrouwen geschoten met korset ". Getalenteerde, luid, royale hij niet beknibbelen op de erkenning van een ander genie, misschien omdat hij niet werd beroofd van de natuur. Zijn modehuis gloeide en glinsterde als een levende illustratie van het oosterse sprookje. Erte, een kind vaak bewonderen collectie van Perzische miniaturen van zijn vader, voelde in deze sfeer als een vrije dolfijnen in de oceanen.
In 1915, slechts twee modeblad - Harper's Bazaar en Vogue - bieden het aan hun pagina's te versieren. Young - amper 20 Erte - de kunstenaar niet eens nagedacht over de keuze, hij gooide een muntje. Dus Harper's Bazaar voor vele jaren heeft opgedaan een prachtig illustrator. Sinds januari 1915, toen Erte trok eerst dekking voor het tijdschrift tot 1936, toen uit zijn potlood vloog laatste - hij schilderde modellen hebben het verheerlijkt, en Harper's Bazaar. "Wat zou de cover van het magazine zonder Erte zijn? "- Zei de directeur van het tijdschrift, William Hurst.
Orders van de Illustrated London News, Cosmopolitan, Dames Dagboek van het Huis, en opnieuw van Vogue en viel op de kunstenaar. Maar anders dan dat hij tijd om te tekenen voor theater en ballet voorstellingen, samen met Hollywood had. In kostuums uit Erte waren sterren van de New York Music Hall in Radio City, danser Parijse cabaret Folies Bergère, kan zijn werk te bewonderen in de cultfilm "Ben-Hur" en outfits, de uitvinder van deze "elf art deco", waren dergelijke sterren als Anna Pavlova en Irene Bordoni, Joan Crawford en Marion Davies. Sieraden, bronzen kunst, fijne zeefdruk - hier is hij liet ook sporen van zijn genie. Een van de meest bekende figuren Erte - Symphony in Black - tijdens zijn leven en na zijn dood is gekopieerd en, hoe dan ook, gereproduceerd duizenden keren.
Wat ook tekende Erte - het middelpunt van het universum was dun wankele zachte vrouw. Griekse godin en Assyrische prinses, timide parels harem of een heldere ster van de music hall, zeldzame vogels en exotische bloem - wat droeg soeverein van de wereld, het maakt niet uit. Al deze ophangingen, sjaals, handtassen, sjaals, handschoenen en ketting alleen epitheta in de complexe taal van de mode, merkt zijn score. Erte fans waren kijkt uit naar zijn nieuwe werken, om een duik in de wondere wereld gecreëerd door de kunstenaar. Ze knippen en opgeslagen illustraties uit tijdschriften niet zo kleurrijke foto's te volgen, evenals de deuren naar de prachtige tuin, die hen uitgenodigd, deze verfijnde Knight, de schepper van bizarre dromen, geweven van art-deco spookachtige wereld van dromen. Daar, van de wieg van de mode, ontwaakt hij uit slaap diepste van vrouwen dromen.
Voor veel Erte - de belichaming van art deco-stijl, maar van zichzelf de kunstenaar schreef: "Ik moet zeggen dat ik niet behoren tot een van de scholen van de kunst, een bepaalde stijl van mijn tekeningen dient als een instrument van meningsuiting beeld De schoonheid van. In de kunst, ik ben een individualist. "